Zonnig is vaak een hemels verlangen…

dan wil je vaak iemand wel met hartjes behangen…

hartjes om te zeggen jij neemt het zonnetje naar me mee…

samen op het strand zitten met zn twee…

kijkend over het strand zo over het water..

soms helemaal niets zeggen en gewoon denken aan later…

in de verte vaart een schip langzaam naar de horizon…

ik zou wel weten met wie ik daar zitten kon…

een arm om iemands schouders heen leggen…

dat geeft een gevoel dat je eigenlijk niets meer hoeft te zeggen…

wachten tot de zon in het water is gezakt met de rode gloed…

dit soort momenten doen eigenlijk iedereen wel goed…

 

 

Marcello

Soms is er naam die pakt tijdens het chatten op internet…

in het begin heb je eigelijk niet opgelet…

maar dan ineens heb je het te pakken en wil je er meer van weten…

je praat uren achter elkaar en je kunt zo iemand ineens niet meer vergeten…

op de een af andere manier klikt het enorm…

het geeft je een goed gevoel en voelt je lekker in vorm…

als blijkt dat het dan wederzijds is sta iedere dag op met een lach…

je weet dat je echt een band hebt met iemand die jou ook graag mag…

langzaam gaat er iets moois ontstaan tussen twee mensen…

dus chatten kan dus echt iets moois opleveren zodat je niets meer hoeft te wensen..

pril geluk kan dus vanuit het niets komen..

geniet samen in fantastische dromen..

 

 

Marcello

Wanneer heb je een gebrek aan liefde..

dat is het moment dat je hart in tweeen kliefde…

gebroken zal je je een lange tijd voelen…

je zult snachts wakker worden van het woelen…

als een koude winterbries zal het je verstenen…

blijf dus bij gebrek aan liefde staan op beide benen…

ooit zal je in je ooghoeken weer worden verrast door dat magische ding…

op dat moment is het de warmte die je hartje ving…

blijf dus lachend door het leven gaan…

op een dag zal ook jij weer verliefd opstaan..

wanneer dit zal zijn kan ik je niet vertellen…

wie weet kun je eens je geheime liefde bellen..

 

 

Marcello

Eenzaam is iedereen wel eens een keer...

je vraagt je af waarom heb ik dat dan weer..

maar wat is eenzaam zijn nu eigenlijk…

je leeft je leven en met een eigen kijk...

je alleen voelen wil niet altijd zeggen dat je dat ook bent…

iedereen heeft wel eens een moment dat die stilte en rust kent…

maar pas op als de eenzaamheid je te vaak in zn macht zal hebben…

dan komt er een moment dat het niet meer weg zal ebben…

dus kom onder de mensen en lach nog eens een keer..

als je dat maar vaak genoeg doet voel je je niet eenzaam meer..

 

 

Marcello

ik wuif naar de ober en roep hela hola...

daar is die dan met je malibu cola...

mijn armen om je heen kijken we samen naar de ondergaande zon...

de tijd staat stil ik wil dat dit eeuwig duren kon...

een meeuw vliegt aan de horizon voorbij...

de geur van je parfum maakt mij zo blij...

je armen hangen over mijn been..

dit gevoel is zo bijzonder waar gaat het heen...

ik hoor je adem rustig in en uit je gaan...

waar komt dit heerlijke moment toch vandaag..

sttttt laten we genieten van dit moment..

wat ben ik blij dat jij hier bij mij bent.

het water maakt kleine golven op het strand...

mijn armen om je heen en hand in hand...

mijn hoofd leg ik op je schouder in rust...

zachtjes voel je mond die mijn wang dan ineens kust...

dit tedere moment geeft mij rillingen over mijn hele lichaam...

ik druk me nog harder tegen je aan...

met de stilte om ons heen vergeten we de tijd...

tjeem wat ben je toch een lieve meid..

uren staren we tot de maan is te zien..

zouden we dit moment ooit in het echt beleven misschien...

als het uiteindelijk begint af te koelen..

dan zullen we elkaars warmte nog beter voelen...

als dit hemel geen op aarde is..

dan weet ik niet wat ik mis..

langzaam vallen we neer op het zand...

in een reflex pak ik je hand..

onze vingers haken in elkaar...

mijn andere hand strijkt door je blonde haar...

onze ogen kijken nu innig naar elkaar..

de twinkeling in je ogen laat me zo kijken alsof ik staar..

onze hoofden leggen we zachtjes neer...

ik blijf maar staren keer op keer...

je lach maakt mij bijna verlegen...

waarom kom ik je nu pas tegen...

ik vraag je om mijn binnenbrandje te blussen...

uiteindelijk zullen we elkaar toch wel kussen...

zo heerlijk lig ik nu in je armen hier ver vandaan..

zoals we nu liggen komt er een zwoele nacht aan..

als de zon uiteindelijk weer opkomt in het oosten..

dan zullen we op elkaar proosten..

de kilte van de nacht bracht ons te samen..

dat dit hemel op aarde was kan ik alleen maar beamen...

innig de hele nacht tegen je aan gelegen...

het was zo heerlijk dat ik je alles wel had willen geven...

maar het is ook lekker om zo in je armen wakker te worden op het strand...

ik voel me zo heerlijk jij hebt mij overmant...

ik lig nog een uur naar je te kijken als je nog slaapt...

dit gezicht maakt het compleet en wat het zo mooi maakt...

eigenlijk zou je dit dagelijks willen beleven..

jammer maar dit moet het zijn voor nu en even...

als ik ooit dit reisje en strand zou kunnen boeken..

dan weet ik wel wie ik meeneem ik hoef niet verder te zoeken...

 

 

Marcello

Eens stopt er een leven…

de klap is enorm en duurt echt niet even...

we beschouwen het leven maar als gewoon…

het verlies is ondragelijk bij een verloren zoon…

dagelijks is er dat ene moment..

je zoon verliezen het was toch een lieve vent…

maar bedenk goed dat er wellicht iets moois is na dit aardse bestaan..

als het er echt is zullen we er allemaal ooit eens heen gaan…

of we dan al onze dierbare weer zullen zien…

dat is een vraag die ik niet kan beantwoorden in een minuut of tien…

laten we hopen dat alles wat we hier doen een missie heeft…

als je dan hier vandaan gaat dan heb je tenminste echt geleefd..

 

 

Marcello

Na een intiem moment tussen twee mensen..

dan komen er vanzelf kinderwensen…

na negen maanden volgroeid te zijn is daar de geboorte van een levend mens…

als het maar gezond is dat is de eerste wens…

dan komen de jaren van geluk…

je kunt je geluk niet op het leven kan niet stuk…

geniet er maar met volle teugen van…

veel geluk jullie als pap en mam..

 

 

Marcello

het water dat tegen de kust aan ruist...

de wind die langs je oren suist...

zittend en genietend van iedere seconde...

een beetje lawaai maken is dan zonde...

meeuwen krijsend en zwevend op de wind...

ik zou wel willen dat iedere dag zo begint...

het zand koud zoals we daar zitten..

oppassen dat onze benen niet gaan pitten.

zwijgend kijken we verder over de zee...

in gedachten nemen we alle mooie herinneringen mee.

donkere wolken doemen op in de verte en kondigen regen aan..

nog even blijven zitten het is nog geen tijd om te gaan..

dan op een terras nog gauw even een warme choco gedronken..

bij een ondergaande zon gaat de avond lonken..

dan valt de nacht met de maan achter de wolken..

hoe kan ik nog beter zo’n fantastische dag vertolken..

uiteindelijk val ik in slaap met een mooi herinneringen…

nog een keer droom ik hoe jij en ik al die mooie momenten vingen..

 

 

Marcello

Iemand zoals jij…

je alleen zien maakt mij al blij..

je lach en je gezicht..

Dat maakt kijken naar jou verplicht…

spontaan kijkend met die mogen ogen..

in jou bijzijn ga je in mooie dingen geloven…

zand waait over het strand tot het stof is vergaan..

als ik jou zie zou ik je hand willen pakken en naar de mooiste plekken op aarde gaan..

lachen om elkaars eigenaardigheden…

een lieverd zoals jij zou je tot standbeeld willen kneden..

als de aarde ooit zou vergaan..

dan nam ik je mee naar een mooiere plek ver hier vandaan…

kijkend hoe als dit moois zou vergaan tot stof…

dat ik jou heb leren kennen doet mij beseffen dan ik bof…

ik zal jou nooit uit mijn gedachten meer kunnen verwijderen…

met jou kan niemand wedijveren…

je blijft dus voor altijd in mijn hart gevangen…

van deze vriendschap kan ik nu niet meer verlangen...

blijf dus in lengte van dagen mijn chatmaatje…

voor deze vriendschap hou ik wel een gaatje..

 

 

Marcello

Er zijn van die gemeenschappelijke dingen..

soms kun je de woorden wel zingen..

of dat nou vals is maakt niet uit..

kussen doe je soms met je lipjes getuit..

maar als het gaat neigen naar gemeenschap moet je toch even bij de les blijven..

na een tijdje heb je het toch over verhitte lijven..

kreunend en smachtend naar elkaar..

kijk dat is het punt daar schuilt het gevaar..

in de hitte van het spel..

zo noem je dan de gemeenschap wel..

innig in elkaar opgaan tot het hoogte punt..

zie je nou wel dat jij dat ook wel kunt..

 

 

Marcello